En terwijl ik heel erg hard mijn best doe om kalm te blijven en rustig door te ademen in een bound triangle pose, hoor ik opeens de hardste boer ooit. Buuuuuuuuurp!!! Yep. Dat is Bryan Kest. Grondlegger van Power Yoga, al bijna dertig jaar lang de Yoga Rockstar van LA en wereldwijd een van de meest gerespecteerde yogi’s. Hij vloekt,  zegt dingen die ongepast zijn, geeft toe dat-ie af en toe scheten laat en ik weet vanaf vandaag dat hij in ieder geval boeren laat. “Now the great thing about me burping is that it gives you yet another challenge to stay focused on your breathing and it allows you to practice on being less judgemental.” Ah.

Train je kringspier in de sportschool

In de afgelopen tien jaar heb ik voor mijn werk bij verschillende yogi’s in binnen- en buitenland lessen gevolgd. Er zijn tallozen yogastijlen en nog veel meer yogaleraren. En waar ik zelf helemaal niet lekker van word, zijn de yogadocenten die met een gemaakt zachte stem tegen je praten en dingen uitkramen alsof je twee hersencellen hebt die ook nog eens niet goed met elkaar communiceren. Zo niet Bryan Kest. Zijn stemgeluid en accent werken eerlijk gezegd een beetje op je zenuwen en het is zijn missie om je vooral duidelijk te maken dat je moet bewegen voor je gezondheid, niet voor je uiterlijk (hierbij moet ik de kanttekening maken dat Bryan er in de jaren ’90 uitzag als Tarzan, Lord of the Yoga en nu, 48 jaar, is hij nog steeds bovengemiddeld good looking). Hij heeft dan ook niets met sportscholen. Toen ik jaren geleden voor het eerst een les bij hem deed in Santa Monica, wees hij de studenten er fijntjes op dat de spier waar je het meest aan hebt om te trainen totaal over het hoofd wordt gezien in de sportschool, namelijk je kringspier. Volgens Bryan de spier waar je als bejaarde het meeste hinder van ondervindt als die eenmaal zijn kracht verliest. “Voor die spier zie je in geen een sportschool een apparaat staan,” dacht hij hardop, “hoewel ik me afvraag hoe zo’n machine er dan uit zou zien.”

Ghandi zei ‘be the change’, niet ‘sta op je hoofd’

Ondanks zijn stemgeluid, gevloek (geen les gaat voorbij zonder dat hij de f-bomb laat vallen), ge-boer, merkwaardige overpeinzingen en het feit dat ik niet zo ben van het aanhangen van ‘goeroes’ (je bent je eigen goeroe), moet ik na Bryans les van vandaag opnieuw tot de conclusie komen dat zijn les alleen al de moeite waard was om voor naar LA te gaan. Zijn lessen halen mij fysiek én mentaal compleet uit mijn comfortzone en zitten vooral prachtig in elkaar, werkelijk prachtig. Hij heeft een charisma waar je niet om heen kan en heeft een boodschap. Eentje die eigenlijk heel simpel is. “People bring their shit to yoga, and turn yoga into shit.” En wat hij daarmee bedoelt te zeggen, is dat we naar de yoga-les gaan vol oordelen, competitie- en geldingsdrang, ergernissen, etc. We maken van yoga een egotrip, willen verder in de pose komen dan degene die naast je staat te zwoegen en te zweten of gebruiken het als een workout om er beter uit te zien. “If that’s your goal, good luck with that!” Bryan is down to earth, zegt waar het op staat én hij zegt dingen die je aanzetten om eens goed na te denken over de dingen die er werkelijk toe doen en hoe je eigenlijk zelf in het leven staat. Compassie, integriteit, niet continu alles beoordelen, aardiger zijn voor een ander, voor jezelf. “Buddha heeft nooit gezegd dat het zinvol is om je neus op je knieën te leggen. Jezus beweerde niet dat je met je handen op de grond moet komen. Van Gandhi hoefde je niet op je hoofd te staan en van Martin Luther King, Moeder Teresa en Einstein ook niet. Wat ze wél zeiden was dat je je geest moet trainen om kalmer te worden, om met meer compassie, zelfacceptatie en vrede in het leven te staan, om een betere relatie met jezelf te ontwikkelen zodat je ook een betere relatie met anderen kunt ontwikkelen.”

Het universum  geeft wat je toekomt

Na anderhalf uur afzien en een inspirerende meditatie, verlaat ik Bryans studio. Een historische plek, want dit is de studio waar ooit Fred Astaire en Ginger Rogers repeteerden. Bij de uitgang staat een grote doos. Bryans lessen betaal je via een vrijwillige donatie. Een systeem dat volgens hem al dertig jaar werkt. Soms geven mensen niets, soms stelen mensen geld uit de doos maar volgens Bryan zit er aan het einde van iedere les precies het bedrag in dat hij zou moeten krijgen volgens het universum. “Zolang ik kan doen wat mij gelukkig maakt en ik de huur kan betalen, werkt dit systeem uitstekend.”

 

Angélique